Wandelpaden . net

Looptijd: 9 uur 36 minuten
Afstand: 8,2 kilometer
Stijgen: 1145 meter
Dalen: 1630 meter

Na een goed ontbijt van crusli met gecondenseerde melk en kaas vertrekken we om 9:45 uur in de volle zon in de richting van de top van de Sulzfluh op 2820m. We zullen naar de top lopen via de Drusator overgang. We beginnen met een geleidelijke stijging, maar na een uur zien we waar we heen moeten en dat zal echt flink stijgen worden. We moeten een zeer steil stuk omhoog, de Drusator overgang. Voordat we daaraan beginnen eten we even wat en hebben ontzag voor de enkele tourskier die we omhoog en omlaag zien gaan over de route die we nog moeten lopen. Allard legt voor de zekerheid een touw uit en een voor een klimmen we op handen en voeten naar boven. Na dit stukje klim en klauter werk volgt er nog en behoorlijk steil stuk en iedereen voelt de kuiten goed trekken. Het weer blijft goed en we hebben dus ook steeds erg mooi uitzicht. We nemen een korte pauze en dan is het weer verder klimmen, er lijkt niet echt een eind aan de helling te komen. Na weer 300m pittig stijgen genieten we van een welverdiende lunch en zien we een arend vliegen. Na de lunch maken we ons op voor het volgende stuk stijgen en de uiteindelijk laatste meters omhoog naar de top van de Sulzfluh, die we zonder rugzak afleggen. We kunnen vanaf de top een heel eind zien en het is echt genieten en al het klimmen zeker waard.

De hut, de Lindauerhütte (1744m), waar we vandaag heen willen ligt een heel stuk lager en dat betekent dat we een fikse afdaling voor de kiezen krijgen. Het wordt een afdaling met veel gleiwerk en voorzichtig lopen, zelfs delen achterste voren, omdat het anders eigenlijk niet te doen is. Een stukje is zo stijl dat zowat niemand blijft staan, en dat er zelfs koprollen en pirouettes worden gemaakt. Nadat we zo’n 3 uur aan het dalen zijn geweest zien we een richtingaanwijzer, nog een half uur naar de Lindauerhütte. Het laatste stuk gaat door bos, het is een mooi laatste stuk om de dag mee af te sluiten.

Bij de hut aangekomen, het is inmiddels 19:00hr, lijkt deze bemand, echter we moeten wel in het winterruim slapen, maar als we willen kunnen we wel worst met friet krijgen en munten voor een douche. Niemand heeft zin in een vette hap, dus we besluiten gewoon een van onze eigen maaltijden klaar te maken, scheelt ook weer gewicht in de rugzakken. Wel kopen we nog twee broden voor het ontbijt. Als iedereen in de kleine, maar wel gezellige hut is geïnstalleerd en een kop warme chocolademelk heeft, heeft niemand meer zin in een douche. Er zijn nog een aantal tourskiers waar we even een praatje mee maken. Naast de warmte van de chocolademelk en de kachel is er nog iets waar de meeste wel erg blij mee zijn en dat is een flesje bier. Voldaan en moe gaan we de slaapzakken in.